نماشویی ساختمان هایی که از شیشه ساخته شده اند حساس تر از نماهایی است که از متریال های دیگری مثل اجر یا سنگ ساخته شده اند .نماهایی شیشه ای به علت آسیب پذیر بودن متریال بسیار حساس است و در نماشویی آن باید به نکات خاصی دقت کرد. چرا که 

هر گونه خراشیدگی به سطح پوشش نفوذ می کند و قابل ترمیم نیست.
هر گونه عملیات مکانیکی بیش از حد ممکن است پوشش را در مناطق موضعی حذف کند.
هرگونه تماس با اجسام فلزی باعث خراشیدگی میشود .
برخی مواد شیمیایی ممکن است روی شیشه اثر جبران  ناپذیری داشته باشد .

در نتیجه، باید مراقبت های ویژه ای در نماشویی نماهای شیشه ای در نظر گرفته شود.

تمام محصولات حاوی اسید هیدروفلوئوریک یا مشتقات فلوئور ممنوع هستند زیرا می توانند به پوشش و سطح شیشه آسیب بزنند
محصولات بسیار اسیدی و قلیایی ممنوع هستند، زیرا محصولات ساینده هستند.
از سازگاری شیمیایی بین محصولات مورد استفاده و سایر اجزاء (مهر، رنگ های مورد استفاده) اطمینان حاصل کنید
روی قاب، آلومینیوم، سنگ و غیره).

زمانی که شیشه در معرض آفتاب است از شستشوی آن خودداری کنید. از شستن آن در زمانی که خیلی سرد یا گرم است خودداری کنید

دفترچه راهنمای عوامل شیمیایی و شوینده های مورد استفاده را به دقت مطالعه کنید. دستورالعمل را رعایت کنید

دقت کنید برخی شیشه ها روکش دارند باید از اقدامات محافظتی آن با خبر باشید

نظافت و نگهداری شیشه را در شرایط ایمن انجام دهید. لباس شخصی لازم را بپوشید

اثر انگشت و لکه های چربی یا ماستیک را می توان با حلال هایی مانند استون، متیل اتیسیتون پاک کرد.

لکه های روغنی و سایر آلودگی های آلی را با حلال هایی مانند ایزوپروپیل الکل یا استون از بین ببرید.

حداقل دفعات نماشویی نماهای شیشه ای توصیه شده هر شش ماه یکبار است.

در بیشتر موارد، شیشه را می توان با مقدار زیادی آب تمیز شستشو داد. گاهی اوقات مقداری مواد شوینده خنثی یا یک
محصول تمیز کننده تجاری مناسب را می توان به آب اضافه کرد.  در بیشتر اوقات نیازی به مواد شیمیایی خاص نیست

نماشویی فرآیندی است که هدف آن از بین بردن آلاینده ها و لکه های روی بناست. این مواد به راحتی از بنا جدا نمیشود و گاها مثل جرم به آن چسبیده است. استفاده از آب به تنهایی برای از بین بردن جرم نمای ساختمان کافی نیست. روش های نماشویی مختلف است. روش هایی که  برای از بین بردن کثیفی نما به کار برده میشود با توجه به شرایط ساختمان انتخاب میشود.

هدف نماشویی ساختمان از بین بردن لکه ها و جرم ها سرسختی است که با روش های عادی پاک نمیشود البته هریک از این روش ها به نوع بنا نیز بستگی دارد. نوع مصالحی که در نمای ساختمان استفاده میشود تعیین میکند که چه روشی مناسب است.

در ادامه روش و مواد مناسبی که برای نماشویی نماهای سنگی به کار برده میشود به اختصار بیان میکنیم.

 نماشویی نماهای سنگی

مقداری سرکه یا صابون ظرفشویی را به آب گرم اضافه کنید تا یک محلول شوینده ملایم مناسب برای از بین بردن جرم سنگ به دست بیاید

از یک اسفنج یا برس نرم برای نماشویی سنگ استفاده کنید

سنگ را با اسفنج یا برس تمیز کنید، سپس محل را با آب تمیز بشویید تا باقی مانده صابون از بین برود.

برای نتایج سریع تر، می توانید از ابزار چرخشی مجهز به لوازم جانبی صاف کننده یا پولیش با سرعت متوسط برای تمیز کردن ناحیه استفاده کنید.

مراحل بالا را تا زمانی که کل ناحیه تمیز شود تکرار کنید.

کابل سیم مسی و کابل فیبر نوری هردو جزو کابل کابل شبکه هستند ولی چه چیزی باعث میشود که بسیاری از طراحان شبکه مایل باشند از فیبر نوری استفاده کنند؟

مس رسانایی بالایی دارد. سیم های مسی از حرکت الکترون ها برای حمل سیگنال ها استفاده می کنند. مشکل مس این است که حتی کابل های کواکسیال با پهنای باند بالاتر تنها میتوانند تعداد کمی از شکل موج ها را حمل کنند. از این رو حداکثر ظرفیت داده آن را محدود می کند. همچنین با افزایش فاصله بین دستگاه ها، این شکل موج ها خیلی سریع تحلیل می روند.  این در حالی است که فیبر نوری از شیشه ساخته شده است . از نور برای انتقال داده استفاده میکند. 

کابل های نوری در برابر تداخل الکترومغناطیسی مصون هستند. کابل های مسی هم خود موج تولید میکنند و هم از امواج الکترومغناطیسی محیط اثر میگیرد.

به جای این که امواج از فلز عبور کنند میتوان از کابل های فیبر نوری استفاده کرد که از یک هسته شیشه ای انعطاف پذیر بسیار شفاف ساخته می شوند که در یک سری از لایه ها پیچیده شده است. در ادامه برخی مزایای فیبر نوری درمقایسه با کابل مسی شرح داده میشود.

یک فیبر مجزا ممکن است چندین طول موج یا رنگ نور را به طور همزمان منتقل کند. انتقال یک داده در یک کابل مسی امکان پذیر است و در صورتی که دو نوع سیگنال وارد آن شود تداخل رخ میدهد.

کابل های فیبر نوری حجم زیادی از داده ها را با سرعت بسیار بالا انتقال می دهند. در مقایسه با سیم های مسی ، کابل های فیبر نوری حجم کمتری دارند، سبک ترو انعطاف پذیرتر ند و میتواند داده های بیشتری را حمل می کنند.

با استفاده از کابل های فیبر نوری، شبکه سازی بین رایانه ها در یک ساختمان یا سازه های مجاور آسان تر و سریع تر می شود. کاربران می توانند کاهش قابل توجهی را در زمان انتقال فایل ها و اطلاعات در سراسر شبکه مشاهده کنند. کار به این جا ختم نمیشود کابل فیبر نوری میتواند هزاران کیلومتررا ساپورت کند حتی بدون افت کیفیت سیگنال. مانند آن سوی اقیانوس ها. 

تفاوت STP، FTP و S/FTP و UTP چیست؟

بیایید نگاهی اجمالی به تفاوت بین کابل های جفت تابیده شیلددار و برخی جایگزین های جفت تابیده بیندازیم:

STP کابل جفت پیچ خورده محافظت شده با پوشاندن چهار جفت سیم حامل سیگنال به عنوان وسیله ای برای کاهش تداخل الکترومغناطیسی به عنوان یک سپر رسانا عمل می کند. انواع مختلفی از کابل های STP وجود دارد، مانند یک جفت تابیده فویل (FTP) و یک جفت تابیده شده با فویل محافظ (S/FTP).

FTP کابل های STP نیز وجود دارند که از یک محافظ سبک تر و فویلی استفاده می کنند. با این حال، توجه داشته باشید که شعاع خمش و کشش کششی باید در حین نصب کنترل شود تا از پاره شدن این کابل های محافظ جلوگیری شود.

S/FTP برای جلوگیری از احتمال پارگی، سیستم های کابل کشی STP نیز وجود دارد که از یک محافظ بافته ضخیم برای استحکام بیشتر کابل استفاده می کند. اساساً، جفت سیم های مجزا در داخل کابل پیچ خورده و محافظ می شوند تا بهترین محافظت را در برابر تداخلات متقابل و الکترومغناطیسی فراهم کنند.

UTP رایج ترین نوع سیمی که در خانه استفادده  می شود، جفت تابیده بدون محافظ است. برخلاف STP، FTP و S/FTP، کابل های UTP دارای محافظ فیزیکی برای جلوگیری از تداخل نیستند. در عوض، UTP به فیلترها و بالون های رسانه ای - ساختاری از "متعادل به نامتعادل" - به عنوان مکانیزم های متعادل کننده و فیلتر متکی است.

در اصل تفاوت اصلی این نوع کابل ها در طراحی آنهاست.   هدف آنها یکی است: ارائه اتصال قابل اعتماد به سخت افزار ارتباطات.